پيش گفتار [ مصحح ] در بين اشعار و قصائدى كه به زبان تازى در مدح پيامبر گرامى سروده شده ، قصيدهء برده مقامى خاص دارد ، و يكى از شاهكارهاى مدائح نبوى بلكه مهمترين آنها « 1 » بشمار مىآيد . نام اين قصيده « الكواكب الدّرّية فى مدح خير البريّة » و گويندهء آن شرف الدّين ابو عبد اللّه محمد بن سعيد بوصيرى شاعر بليغ مصرى است . بوصيرى در سال 608 هجرى در مصر به دنيا آمد و پس از عمرى دراز بسال 694 يا اندكى بعد از آن در بيمارستان منصورى قاهره در گذشت . ده سال از زندگى خود را در قدس گذراند ، سپس به مدينه رفت و سيزده سال در مكّه رحل اقامت افكند و در آنجا به تعليم قرآن اشتغال داشت . از آن پس به مصر بازگشته در حدود سال 659 وارد خدمت دولتى شد ، و نزديك چهار سال در بلبيس شرقى بعنوان مباشر ( كاتب ) كار ميكرد . سپس بقاهره رفت و تا آخر عمر در آنجا زيست و به تعليم قرآن مشغول بود . بوصيرى فقيه ، نويسنده ، حساب‌دان و شاعر بود ، امّا شهرت او در شعر و خصوصا در مدح پيامبر است . قصيدهء همزيّهء او كه در مدح پيغمبر و تاريخ

--> ( 1 ) . زكى مبارك : المدائح النبوية ، ص 171 .